Een "motorke" in mijn knie - hoe de juiste kniebrace een wereld van verschil maakt

Anja (48 jaar) is van kleins af aan gebeten door sportieve uitdagingen. Toen ze last kreeg van haar knie moest ze heel wat opgeven. Nu heeft ze een Genutrain kniebrace, wat haar eindelijk het gevoel geeft dat ze opnieuw kan doen wat ze het liefste doet: uitdagingen aangaan. Ontdek haar verhaal.

Ik was tien toen ik met atletiek begon. Na een zestal jaren werd de 400 meter mijn discipline. Er wordt wel eens beweerd dat dat fysiek en mentaal tot de zwaarste onderdelen binnen de atletiek behoort. Ik zag het als een uitdaging en haalde er mijn energie uit. Dat vertaalde zich in mooie tijden. Voor mijn leeftijdscategorie hoorde ik bij de 10 beste van België.

Toch zat een atletiekcarrière er jammer genoeg niet in voor mij. Ik begon steeds vaker last te krijgen van mijn linkerknie. Met operaties probeerden we de pijn te beperken, maar na drie operaties gespreid over tien jaar was het duidelijk dat dit verhaal moest stoppen. Zelfs recreatief lopen was niet meer aan de orde.

Na atletiek werd wandelen stilaan mijn passie. In het begin deed ik enkel kortere afstanden, maar de kriebels voor een uitdaging kwamen weer naar boven. Dat beestje kon ik maar niet uitschakelen. Ik begon steeds vaker langere afstanden en trailwalks te wandelen. Maar de pijn in mijn knie bleef me tegenhouden. Vooral bij hellingen en afdalingen kreeg ik het enorm lastig.

Mijn droom is om 100 km te wandelen in een mooie tijd. Die droom kon ik maar niet omzetten in een doel. Door mijn knie durfde ik niet meer dan 50-60 km te wandelen. Zelfs op één been staan lukte me niet. Daarvoor had ik te weinig stabiliteit.

Sinds ik de kniebrace draag die ik door Aqtor! kreeg aangemeten, heb ik het gevoel dat ik een “motorke” in mijn knie heb. Voor het eerst in 20 jaar kan ik snel en zonder pijn lange afstanden wandelen. Zodra ik de brace aanheb, voel ik onmiddellijk dat mijn knie extra stevigheid en stabiliteit heeft. Toen ik met de nieuwe kniebrace de Patersberg opwandelde zonder pijn, overviel me een enorm gelukzalig gevoel. Eenmaal boven kon ik het niet laten om een vreugdesprong te maken. Het leek wel alsof ik kon vliegen.

Dit jaar wil ik de mijlpaal van 85 km halen. Dat doel ligt nu binnen handbereik. Dat betekent ook dat de weg naar 100 km steeds meer open ligt. Ik ben ervan overtuigd dat de brace zal helpen om mijn droom tot werkelijkheid te maken.